اعضای جامعه چگونه پس از یک حادثه ضربه می‌توانند این کار را انجام دهند ؟
اعضای جامعه با کمک به کودکانی که خشونت یا بلایای طبیعی را تجربه می‌کنند نقش مهمی ایفا می‌کنند . آن‌ها به کودکان در کنار آمدن با ضربه روحی کمک می‌کنند و از آن‌ها در برابر قرار گرفتن در معرض آسیب بیشتر محافظت می‌کنند .
مهم است که به یاد داشته باشید :
کودکان باید اجازه دهند احساسات خود را بیان کرده و در مورد این رویداد بحث و تبادل نظر کنند، اما مجبور نباشند .
اعضای جامعه باید احساسات خود را شناسایی کرده و به آن‌ها رسیدگی کنند ؛ این امر ممکن است به آن‌ها اجازه دهد تا به شکلی موثرتر به دیگران کمک کنند .
اعضای جامعه همچنین می‌توانند از ساختمان‌ها و موسسات خود به عنوان محل جمع‌آوری حمایت استفاده کنند .
اعضای جامعه می‌توانند به مردم کمک کنند تا منابع را شناسایی کرده و به نقاط قوت اجتماعی و منابعی که امید را حفظ می‌کنند تاکید کنند .
اعضای جامعه باید نسبت به موارد زیر حساس باشند :
رفتار دشوار
احساسات قوی
واکنش‌های فرهنگی مختلف .
اعضای جامعه می‌توانند به پیدا کردن متخصصان سلامت روانی کمک کنند :
Counsel
به آن‌ها کمک کنید ببینند این ترس‌ها طبیعی هستند
پیشنهاد درمان
ارائه درمان هنری
به کودکان کمک کنید که مهارت‌های مقابله ، مهارت‌های حل مساله و راه‌های مقابله با ترس را توسعه دهند .
در نهایت ، اعضای جامعه می‌توانند جلسات اولیا را برای بحث در مورد این رویداد ، واکنش کودک ، و اینکه چگونه والدین می‌توانند به فرزند خود و دیگر پشتیبانی موجود کمک کنند ، برگزار کنند .
چگونه بزرگسالان می‌توانند به کودکان و نوجوانان که ضربه روحی را تجربه کرده‌اند ، کمک کنند ؟
کمک به کودکان می‌تواند فورا ً و حتی در صحنه رویداد شروع شود . اغلب کودکان در عرض چند هفته از یک تجربه آسیب‌دیده بهبود می‌یابند، در حالیکه ممکن است برخی دیگر به کمک نیاز داشته باشند. اندوه ، واکنش احساسی عمیق به از دست دادن ، ممکن است ماه‌ها طول بکشد تا حل شود. کودکان ممکن است غم از دست دادن یک دوست ، معلم ، دوست ، یا حیوان خانگی را تجربه کنند . ناراحتی ممکن است با گزارش‌ها خبری یا سالگرد رویداد بدتر یا بدتر شود .
برخی از کودکان ممکن است نیاز به کمک از یک متخصص بهداشت روانی داشته باشند . برخی افراد ممکن است به دنبال انواع دیگر کمک از سوی رهبران اجتماعی باشند . کودکانی را شناسایی کنید که به حمایت نیاز دارند و به آن‌ها کمک می‌کنند این کار را به دست آورند .
مثال‌هایی از رفتارهای مشکل‌ساز می‌تواند وجود داشته باشد :
امتناع از رفتن به مکان‌هایی که آن‌ها را به یاد این رویداد می‌اندازد
بی‌حسی عاطفی
رفتار خطرناک
خشم شدید / عصبانیت
مشکلات خواب از جمله کابوس .
دستیاران بزرگ‌سال باید :
به کودکان توجه کنید
به آن‌ها گوش دهید
قبول / قبول نکردن در مورد احساسات آن‌ها
به آن‌ها کمک کنید تا با واقعیت تجارب خود کنار بیایند .
کاهش اثرات دیگر عوامل استرس زا ، مانند
تغییر مداوم و یا تغییر مداوم در محل سکونت
دور از خانواده و دوستان
فشار برای عملکرد خوب در مدرسه
مشکلات حمل و نقل
جنگیدن در خانواده
گرسنه بودن .
شفا بر نمایشگر
زمان می‌برد
واکنش‌های شدید را نادیده نگیرید
به تغییرات ناگهانی در رفتارها ، گفتار ، استفاده از زبان و یا احساسات قوی توجه کنید .
به کودکان یادآوری کنید که بزرگسالان
آن‌ها را دوست بدارید
از آن‌ها پشتیبانی کنید
در صورت امکان با آن‌ها خواهد بود .
در روزه‌ای اول و هفته‌های اول به همه مردم کمک کنید
مراحلی وجود دارند که بزرگسالان می‌توانند به دنبال یک فاجعه باشند که بتواند به آن‌ها کمک کند با آن مقابله کنند، و ارائه مراقبت بهتر برای کودکان را آسان‌تر می‌کند . اینها شامل ایجاد شرایط ایمن ، حفظ آرامش و دوستانه ماندن و برقراری ارتباط با دیگران هستند . حساس بودن به افراد تحت استرس و احترام به تصمیمات آن‌ها مهم است .
در صورت امکان ، به افراد کمک کنید :
غذا تهیه کنید
جایی امن برای زندگی پیدا کنید
اگر آسیب دید از پزشک یا پرستار کمک بگیرید
با عزیزان و یا دوستان خود تماس بگیرید
کودکان را با والدین و یا بستگان خود نگهداری کنید
درک کنید که چه اتفاقی افتاد
درک کنید که چه کاری انجام می‌شود
بدانید کجا می‌توانید کمک بگیرید
انجام ندهید :
افراد را مجبور می‌کنند تا داستان‌هایشان را بازگو کنند .
کاوش برای جزییات شخصی
چیزهایی مثل " همه چیز خوب " و یا حداقل زنده بمانید " بگویید .
بگویید که فکر می‌کنید مردم چه احساسی دارند و چه طور مردم باید رفتار کنند
بگویید که مردم رنج‌کشیده اند، چرا که استحقاقش را داشتند .
در مورد کمک در دسترس منفی باشید
وعده‌هایی درست کنید که نتوانید آن‌ها را نگه دارید چون " به زودی به خانه خواهید رفت ."

منبع سایت